 Οι σημαντικές -κοσμογονικές αν θέλετε- αλλαγές στα videogames δεν είναι ένα φαινόμενο που συναντάμε συχνά. Με την εξαίρεση ορισμένων κορυφαίων developers, οι οποίοι έχουν την πολυτέλεια, αλλά και το θάρρος, να τολμούν και να πειραματίζονται, σπάνια βλέπουμε προσπάθειες αλλαγής των όρων και των συνθηκών που, συνήθως, καθορίζονται από τις τάσεις της αγοράς. Και όταν έρχεται η στιγμή να μιλήσουμε για ένα franchise που έχει χαραχθεί ανεξίτηλα στη συνείδηση του κοινού (και ταυτόχρονα αποτελεί σίγουρη εισπρακτική επιτυχία), τότε οι αλλαγές και οι τολμηρές αποφάσεις είναι ακόμα σπανιότερες. Όλα αυτά μπορεί να ισχύουν για τη συντριπτική πλειοψηφία των developers, όχι όμως, για την Infinity Ward. Η ομάδα που ξεκίνησε ως το υπεύθυνο για τη δημιουργία των πρώτων Medal of Honor στούντιο της Electronic Arts και στη συνέχεια μεταπήδησε στην Activision για τη δημιουργία του αρχικού Call of Duty, συνειδητοποίησε έγκαιρα ότι η ιστορία με τα WW II shooters δεν πήγαινε άλλο.
Δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που έχει αναφερθεί ότι οι ομάδες ανάπτυξης έχουν ασχοληθεί με τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο περισσότερο από όσο αυτός κράτησε, ενώ οι απανταχού gamers έχουν μάθει περισσότερα για αυτήν τη μελανή σελίδα στην Ιστορία της ανθρωπότητας από ιστορικούς και βετεράνους που τη βίωσαν. Και κάπου εδώ την εντυπωσιακή είσοδό του στην αγορά κάνει το Call of Duty 4: Modern Warfare, ένα project που, για να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς, ελάχιστοι περίμεναν ότι θα εξελισσόταν σε αυτό το σπουδαίο παιχνίδι που τελικά απολαμβάνουμε τις τελευταίες ημέρες.
Μετά την ολοκλήρωση του Call of Duty 2, η Infinity Ward και τα έμπειρα στελέχη της θέλησαν να αποτραβηχτούν από τα φώτα της δημοσιότητας και, σε συνεννόηση με την Activision, αποφάσισαν να κάνουν κάτι διαφορετικό. Η Activision, όντας μια εταιρεία που, λογικά, κοιτά το κέρδος, δεν θέλησε να αφήσει το franchise να ξεχαστεί και ανέθεσε στην Treyarch να το κρατήσει ζωντανό μέχρι η Infinity Ward να προσφέρει αυτό το κάτι διαφορετικό που ετοίμαζε. Έτσι, είδαμε πέρυσι ένα, καλό μεν καθόλου καινοτόμο δε,  Αρχικά, τα προβλήματα ξεκινούν καθώς μια παραστρατιωτική οργάνωση της Ρωσίας προσπαθεί να μεταφέρει δια θαλάσσης ένα πυρηνικό όπλο σε άγνωστο προορισμό. Αρκετά νοτιότερα, σε μια χώρα που -όσο και να προσπαθεί να το κρύψει η Infinity- αποτελεί μια έκφανση του Ιράκ, τρομοκράτες ρίχνουν την κυβέρνηση της χώρας και αναλαμβάνουν την εξουσία. Κατά ένα παράξενο τρόπο, οι δύο αυτές παράλληλες ιστορίες είναι αλληλένδετες και, τελικά, οδηγούν προς ένα κοινό εχθρό της ανθρωπότητας: Τον πυρηνικό όλεθρο. Αυτό που η Infinity κατάφερε με το Call of Duty 4 -πέρα από τα τεχνολογικά επιτεύγματα- είναι να διατηρεί ζωντανό το «κινηματογραφικό» και γεμάτο ένταση πνεύμα που απολαύσαμε στις προηγούμενες προσπάθειές της. Χρησιμοποιώντας γνωστές τακτικές και εμπλουτίζοντάς τις με νέες δημιουργικές πινελιές, η ομάδα ανάπτυξης θέτει, κατά το δυνατόν, τον παίκτη εντός της ιστορίας και τον κάνει να νιώθει αναπόσπαστο τμήμα της. |
|
|
|
|
